Rocko is niet alleen trots op zijn appartement, maar ook op zichzelf: “In mijn appartement heb ik genoeg ruimte om mijn verzamelingen en hobby’s een mooi plekje te geven. Extra mooi is dat ik veel van deze dingen zelf heb gemaakt! Ik kan namelijk veel; meubels ontwerpen en maken, tekenen, schilderen en natuurlijk designen in de virtuele wereld. Ik woon hier nu nog geen jaar, maar ik ben enorm blij met hoe het is uitgepakt!”
Ondanks dat Remco het eerder lastig vond om naar de dagbesteding te gaan, vertelt Remco dat hij inmiddels helemaal op z’n plek is bij het 
Op zijn dagbesteding is Jurjen veel bezig met auto’s. “Ik ben veel onderweg om ergens in het land haardhout te brengen, maar ik zit er altijd naast als bijrijder.” In zijn vrije tijd speelt Jurjen veel Truck Simulator, een computerspel waarbij hij in een vrachtwagensimulator rijdt. “Ik merkte dat ik hierdoor en door mijn werk steeds meer interesse kreeg in het autorijden”, vertelt Jurjen.“Ik heb tegen mijn persoonlijk begeleider gezegd dat ik graag mijn rijbewijs wil halen. We hebben toen besproken wat het allemaal inhoudt, dus niet alleen rijden, maar ook theorie leren. Als mijn omgeving rustig is, kan ik prima leren. Ik ben toen meteen begonnen met oefenen en kijk ook veel naar filmpjes om de theorie te leren.”Inmiddels heeft Jurjen een aantal rijlessen gehad. En dat gaat heel goed! “Door het oefenen in de simulator had ik al veel geleerd. Natuurlijk is het wel anders dan in het echt, maar veel situaties die ik tegenkom met lessen, herken ik uit de simulator. Het grote verschil is de snelheid die je nu echt voelt. Dat is toch anders dan in het spel.”Jurjen heeft ervoor gekozen om zijn rijbewijs te halen voor een schakelauto. “Dat vind ik leuker dan een automaat, want dan ben ik meer bezig. Ik ben er trots op dat het schakelen super goed gaat, zonder te schokken. Ik rijd door het centrum van Heerenveen, dus dat is best druk, maar ik doe het wel! De eerste keer was spannend, maar nu niet meer.”De komende tijd gaat Jurjen zelf en samen met de begeleiding veel oefenen met theorie, zodat hij binnenkort mondeling theorie-examen kan doen. “Ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed gaat komen en dat ik mijn rijbewijs ga halen!” Wij wensen Jurjen natuurlijk heel veel succes!
Deze keer het succesverhaal van de nuchtere, maar trotse Edwin, die nadat hij zijn school had afgemaakt, aan de slag ging bij een zorgboerderij. “Maar toen ik me na een lastige periode weer beter voelde, wilde ik meer. Ik ging aan de slag in de groenvoorziening en heb daar verschillende diploma’s gehaald, zoals de bosmaaier en kettingzaag.”Via zijn werkgever kreeg Edwin de kans om verder te leren. En dat greep hij met beide handen aan! Het praktijkgedeelte van mbo 1 hovenier kon hij bij zijn huidige werkgever afronden en voor het theoriegedeelte gaat hij één keer per week naar school. Hier krijgt hij Nederlands, Engels, rekenen en theoretische kennis over planten. Zo moet hij bijvoorbeeld bladeren verzamelen en hier de Nederlandse én Latijnse benaming van opzoeken en weten in welke grond de boom het beste groeit. Theorie is voor Edwin niet altijd even makkelijk, maar hij vindt het wel heel leuk. “Binnenkort mag ik namens mijn school meedoen aan een wedstrijd die georganiseerd wordt door de overkoepelende school. Vanuit alle filialen mag een duo meedoen en moeten we een tuintje van 2 bij 3 meter inrichten met planten en tegels en moeten we een stuk heg snoeien. Het duo dat de meeste punten scoort, wint.” Wat de prijs is weet Edwin niet, maar dat maakt hem ook niet uit. “Het is al mooi genoeg om hieraan mee te doen!”Edwin zoekt op dit moment een nieuwe uitdaging bij een erkend leerbedrijf in de groenvoorziening, waar hij zijn opleiding kan vervolgen. “Uiteindelijk hoop ik bij een hovenier aan het werk te kunnen, maar voor nu is dit goed.” Edwin is graag buiten en ook in zijn vrije tijd is hij vaak in de natuur te vinden. Hij maakt graag lange wandelingen en is niet bang voor een flinke regenbui.Naast zijn liefde voor het buitenleven zet Edwin zich graag in voor een maatschappelijk doel in zijn woonplaats. Elke zomer is hij vrijwilliger bij Speelland, een spelletjesweek voor basisschoolleerlingen. Initiatieven zoals Speelland kunnen niet bestaan zonder vrijwilligers zoals Edwin. “Eerst ben ik een aantal jaar activiteitenbegeleider geweest, maar afgelopen zomer had ik voor het eerst een eigen groepje van 10 kinderen onder mijn hoede.” Het is een week waarin Edwin veel plezier heeft, zo is af te lezen aan zijn gezicht. “Het is in een bos, maar voor de meeste kinderen ben ík de klimboom”, vertelt Edwin lachend. Het is nog niet zover, maar Edwin kijkt alweer uit naar de zomer! Tot die tijd werkt hij aan zijn studie, geniet hij van het buitenleven en maakt hij met zijn lasapparaat verschillende dingen, zoals een barbecue, kachel of rek voor brandhout. Maar als Edwin écht wil ontspannen, kruipt hij graag achter de spelcomputer.
‘Voordeel van een lage positie is dat je omhoog kan klimmen.’ Een uitspraak van Johan Cruijff die goed aansluit bij de uitdagende schoolcarrière van Paul.“Bij het verlaten van de basisschool, dit was speciaal onderwijs, kreeg ik het advies om naar de praktijkschool te gaan, maar ik heb geen affiniteit met praktische vakken… Ik heb moeite met leren, maar dóe het wel graag! Ik heb een honger naar theoretische kennis. Omdat er geen andere mogelijkheid was, ben ik toch naar de praktijkschool gegaan. Op deze school maak je kennis met verschillende beroepsgroepen, zoals schilderen, groen en koken. Ik koos voor groen. Ondanks dat ik er met tegenzin zat, heb ik een goede tijd gehad. Ik had liever meer verdieping gehad in bijvoorbeeld talen, maar ja, dat is nou eenmaal niet zo op een praktijkschool. Na het halen van mijn diploma heb ik een aanvullende opleiding mbo 1 richting groen gedaan en ook hier mijn diploma voor gehaald.Na diverse baantjes die niet bij mij pasten, kwam ik bij het ATC terecht, de dagbesteding van Zorggroep de Stellingwerven. Vanuit daar ben ik bij een notengaard terecht gekomen en daar heb ik vier jaar gewerkt. In deze tijd dacht ik er steeds vaker aan om weer in de schoolboeken te kruipen en mijn vmbo theoretische leerweg diploma te halen… Toen de gaard werd overgenomen, hakte ik de knoop door; ik ga weer naar school!Vol goede moed ging ik van start met de thuisstudie, maar het was pittig… Op advies van een begeleider ging ik naar een dagbesteding waar ik mijn schoolwerk kon doen en zij mij daarbij konden helpen. Dat was in het begin met name met de planning, maar daarna ook in de leerstof. Alleen de staatexamens hadden een vaste datum, verder moest ik alles zelf indelen. Dat vergde goede planning en discipline. Gelukkig ga ik graag uitdagingen aan!Af en toe had ik het erg zwaar en vroeg ik me af waar ik aan begonnen was. Kan ik dit wel, wil ik dit nog wel?! Gelukkig heb ik het geloof in mezelf niet opgegeven en heb ik mijn doel voor ogen gehouden. Ik wist dat er meer in me zat, dus ik bleef doorzetten. Ik had bijna mijn eerste examen uitgesteld, maar besloot het tóch meteen in het eerste jaar te doen. Doordat ik deze met vlag en wimpel heb gehaald, heeft me dat een enorme boost zelfvertrouwen gegeven!De begeleiding hielp mij waar mogelijk. Zo schreef ik mijn eigen rapportages om te oefenen met de Nederlandse taal. Ik ben een snelle leerling, werd mij verteld. Toen het kwartje eenmaal viel, had ik het snel onder de knie. En het doorzetten werd beloond! Na een kleine drie jaar heb ik mijn diploma vmbo-TL diploma gehaald, en hoe! Ik schep niet graag op, maar ben wel enorm trots op mijn cijfers: één 6, zes keer een 8 en ook nog een 10(!) op Geschiedenis!Op dit moment ben ik bezig met een talentenwijzer om te kijken waar mijn talenten liggen en wat ik als vervolg kan doen. Misschien nog wel een studie! Ik weet dat ik het kan, dus zal dan met volle moed aan een nieuwe uitdaging beginnen.”
De Stellingwerfse Voetbalweek wordt elk jaar in Wolvega georganiseerd in de eerste week van de zomervakantie. Deze week staat in het teken van heel veel voetbalplezier voor kinderen van 6 t/m 15 jaar. Het succes van deze week kan niet bestaan zonder vele vrijwilligers die allemaal een belangrijke taak vervullen. Al sinds het eerste jaar (en nu dus voor de vierde keer!) kon de organisatie rekenen op de steun van ‘onze’ Melvin en Tijmen. En daar is het bestuur erg blij mee, want zij zijn van onschatbare waarde! “Kinderen maken de week, zeggen we, maar eigenlijk maken de begeleiders de week. Zonder onze vrijwilligers kunnen we de kinderen niet zo laten genieten,” aldus Damy Kuipers, een van de organisatoren van de Stellingwerfse Voetbalweek.Voor de eerste editie was Melvin benaderd om de muziek te verzorgen. Dit deed hij graag, maar na twee dagen wilde hij liever een groepje kinderen begeleiden. En dit begeleiden beviel Melvin wel! “Ik liep elke dag met een andere groep mee en leerde zo wat je als begeleider moet doen. Dit jaar had ik voor het eerst m’n eigen groep die ik samen met nog twee andere jongens begeleidde. Het was superleuk! Soms gebeurde er wel eens wat en dat moesten wij dan oplossen, maar meestal was een time out in de duck-out dan wel voldoende”, grapt Melvin.Tijmen was in het eerste jaar meteen gestart als begeleider. Hij assisteerde destijds wel eens bij jeugdtrainingen van een voetbalvereniging, dus was al bekend met het ‘vak’. “Er kwam wel heel veel op me af het eerste jaar! Zoveel kinderen bij elkaar is best wel druk”, maar het wende snel en hij groeide in zijn rol.Vijf dagen lang genieten de kinderen van een bomvol programma met activiteiten. Damy: “We willen de kinderen dingen aanleren, maar plezier staat voorop. Het is dus mix van plezier en techniek, waarbij ook niet-voetballers meedoen.” Melvin vult aan: “Ja, een niet-voetballend meisje uit mijn groep vond het zó leuk, dat ze zich na de zomervakantie aan gaat melden bij een voetbalvereniging!” Ook Tijmen geniet van de interactie met de kinderen: “De kinderen speelden een soort slagbal en nadat zij klaar waren, vonden ze dat de begeleiding ook moest. Ze vonden mij te goed, dus riepen ze met z’n allen dat ik als eerste af moest!” Zowel voor de kinderen als voor Tijmen een groot feest!Tijdens de laatste dag van de Stellingwerfse Voetbalweek stond er een toernooi op het programma. Melvin had een eigen groep die hij hiervoor moest coachen. “Dit vond ik superleuk en heb het ook ver geschopt met mijn team, ondanks dat ik alleen maar aanvallers had. Ik moest ervoor zorgen dat die aanvallers ook gingen verdedigen, want tegendoelpunten wilden we natuurlijk niet!”Volgend jaar is het eerste jubileum, de vijfde editie! Er wordt groots uitgepakt door de organisatie en natuurlijk zijn ook Melvin en Tijmen weer van de partij. Damy is trots op de mannen: “De kinderen zijn er dagelijks tussen 10.00 en 16.00 uur, maar de begeleiders maken nog veel langere dagen. We zijn dan ook erg blij met hun inzet en energie! We kijken uit naar volgend jaar!”
“Sinds 2015 woon ik bij Zorggroep de Stellingwerven. Dankzij de begeleiding heb ik veel groei doorgemaakt in mijn zelfstandigheid en woon ik nu samen met mijn vriend. Toen ik negen jaar geleden hier kwam wonen kreeg ik behoorlijk heimwee naar mijn familie, ik ben namelijk 1,5 uur bij ze vandaan gaan wonen. Door die heimwee ben ik, naast mijn vaste maaltijden, in de avonden verkeerde en ongezonde dingen gaan eten. Ik kwam veel aan, kreeg zwaar overgewicht en merkte dat ik snel kortademig was en niet meer met de groep mee kon. Dit vond ik niet leuk… Ik sliep veel omdat ik gauw moe was. Ik had echt last van mijn lichaam. Toen ik op een dag met een groep vrienden naar een attractiepark ging en bleek dat ik niet meer in de attracties paste, besloot ik dat het zo niet langer kon.Via mijn diëtist ben ik naar de obesitaskliniek doorverwezen en na een eerdere afwijzing mocht ik nu wel in behandeling. Ik moest tijdens een lang voortraject laten zien dat ik mijn leefstijl aan kon passen en dat ik écht wilde afvallen. Als dat lukte, zou ik in aanmerking komen voor een maagverkleining. Door corona werden alle operaties uitgesteld en toen ik eindelijk aan de beurt was, had mijn vriend corona en kon ik wéér niet… Uiteindelijk heb ik in maart 2022 mijn maagverkleining (mini gastric bypass) gehad. Het was heel spannend, maar ben blij dat ik het gedaan heb!Mijn eetlust was veel minder geworden merkte ik. Soms had ik zelfs helemaal geen trek, maar ik had geleerd dat ik zes keer per dag kleine beetjes moest eten, dus dat deed ik. Soms was dat wel moeilijk, want ik moest leren hoeveel ik hebben kon. Ik kon al misselijk worden van twee hapjes… Ik moest mijn lichaam opnieuw leren kennen totdat ik wist hoeveel ik hebben kan. Gelukkig mag ik ook nog wel eens wat lekkers eten en hoef ik niet alleen maar gezonde dingen te eten.Ik heb geen last meer van m’n ademhaling en kan daardoor veel meer, ik ben veel fitter! Omdat ik me nu zo goed voel, ben ik regelmatig in de sportschool met mijn begeleiding en doe ik mee met sportieve activiteiten waar we met Zorggroep de Stellingwerven aan meedoen. Sinds mijn operatie ben ik 68,7 kg afgevallen! Hier ben ik heel erg trots op en iedereen mag dat weten!”
“Na mijn twintigste merkte ik dat ik door het drinken van alcohol meer aandacht kreeg van mijn toenmalige begeleider. Aandacht die ik in mijn jeugd gemist had door mijn thuissituatie. In de loop van de jaren werd mijn alcoholgebruik een probleem. Ik was niet goed in contact maken en onderhouden en wist niet om te gaan met mijn emoties. Door te drinken hoefde ik niks te voelen, maar maakte ik tegelijk alles stuk. Ik heb ook goede periodes gehad. Stoppen met drinken deed ik alleen nooit uit vrije wil maar altijd omdat het mij werd opgelegd door de instanties waar ik verbleef.Januari 2023 was een omslagpunt. Mijn begeleiders van Zorggroep de Stellingwerven en ik besloten samen mee te doen aan ‘Dry January’. Ik stelde mezelf als doel een maand geen alcohol te drinken en dan weer verder te zien. Ik deed dit met ondersteuning van tabletten die ervoor zorgen dat je ziek wordt als je alcohol neemt. Dit was mijn stok achter de deur en hierdoor lukte het van de drank af te blijven. Ik telde de dagen zonder drank en dit gaf een enorme kick! Het motiveerde me om door te gaan. In plaats van te drinken ging ik sporten en ik plande al mijn tijd zorgvuldig, zodat ik geen moment van leegte had. Door mijn aandacht op het sporten te richten en veel te ondernemen met mijn begeleiding werden de dagen weken en de weken maanden.Na een half jaar kreeg ik het lastig en besloot ik te stoppen met mijn ondersteunde tabletten. Ik was mijn doel even kwijt. Ik wilde weer gaan drinken en maakte dit bespreekbaar met mijn begeleiding. Zij namen mij serieus en we spraken af dat ik ging deelnemen aan de behandeling ‘Baas Over Eigen Gebruik’. Deze behandeling is ontwikkeld door cliënten en medewerkers van ZDS en heb ik een aantal jaar geleden ook gevolgd, maar dan ten tijde van alcoholgebruik. Deze keer volgde ik de behandeling zónder alcoholgebruik. Hiermee vond ik een nieuw doel: nuchter blijven zonder ondersteunde middelen. In mijn gevecht tegen alcohol vond ik afleiding in sporten, waaronder hardlopen. Sporten geeft mij rust en voldoening en ondertussen heb ik een heuse gym thuis!Het stoppen met drinken brengt veel voordelen met zich mee, zo kan ik bijvoorbeeld de auto in stappen en leuke dingen ondernemen. Ook merk ik dat mensen mij weer aanspreken en niet meer met een boog om mij heen lopen, dat was voorheen wel anders. Nuchter zijn heeft zoveel goeds met mij gedaan! Ik heb meer contact met mensen en maak meer plezier.Mijn alcoholisme blijft een gevecht. Ondanks dat ik nu ruim een jaar nuchter ben heb ik het op sommige momenten zwaar, het blijft een duivel die af en toe de kop op steekt, en dan ga ik met mijn begeleiding in gesprek. ‘Baas Over Eigen Gebruik’ staat voor eigen keuzes maken. Voor nu is mijn keuze om te blijven volhouden en in gesprek te blijven. Mijn huis staat vol met engeltjes die mij er doorheen slepen, want mijn gebruik zal altijd een keuze zijn tussen engelen en duivels. Maar ondanks alle zware momenten maakt het me trots wat ik, onder andere door te sporten, heb bereikt!”
“Vanaf 2018 ontvang ik ambulante begeleiding van Zorggroep de Stellingwerven. Daarvoor zat ik op het voortgezet speciaal onderwijs (vso). Ik wilde heel graag begeleider worden in de zorg en hiervoor de mbo 1 opleiding Assistent Dienstverlening in Zorg en Welzijn volgen. Het vso wilde mij niet overplaatsten naar het mbo, omdat ze mij niet goed genoeg vonden. Ik heb alles op alles gezet en heel veel stampij gemaakt, waardoor ze me uiteindelijk toch hebben aangemeld en ik kon starten met wat ik graag wilde doen. Het was een erg leuke tijd, omdat ik nieuwe uitdagingen had en kon doen wat ik leuk vond. Mijn stage was bij de bij de Vinkehoeve in Vinkega. Hier moest ik onder andere klusjes doen en zorgde ik voor de randvoorwaarden van de locatie zodat de begeleiders en deelnemers het goed hadden. Dit vond ik erg leuk. Na een half jaar (!) had ik mijn opleiding al helemaal afgerond.Maar daar stopte mijn avontuur niet, ik wilde door! Ik ben mbo 2 Helpende gaan doen. Ik paste niet op deze school en ben uiteindelijk met de opleiding gestopt. Ik ben dezelfde opleiding op het Friesland College gestart en hier had ik het heel erg naar mijn zin. Mijn stage was bij ‘In Kannen en Kruiken’ in Oosterwolde. Hier was ik begeleider van de deelnemers van de lunchroom en hielp ze met hun werk in de keuken en bediening. Hier heb ik een jaar met heel veel plezier gewerkt en na dat jaar had ik deze opleiding ook afgerond!Omdat ik zo’n duidelijk doen voor ogen had, heb ik alles zo snel kunnen afronden. Ondertussen had ik een leuke partner ontmoet waarmee ik ben gaan samenwonen bovenin Friesland.Ik had al deze tijd nog de wens om niveau 3 te doen, maar dit was een bbl-opleiding en hier had ik een werkplek voor nodig. Dit was een lange zoektocht, maar uiteindelijk kon ik bij Talant in Heerenveen terecht voor een stage in de avonduren en weekenden. Dit deed ik naast mijn baan in een callcenter. Het was een erg zware en vermoeiende tijd. Ik maakte weken van zo’n 70 uur (!). Ik had erg weinig vrije tijd, maar ik deed het omdat ik mijn doel wilde halen. Ik heb het een halfjaar volgehouden maar toen ben ik gestopt met de opleiding en stage. Ik ben een maandje in de WW gegaan, totdat ik gebeld werd door Van Boeijen. Daar had ik ooit een open sollicitatie naartoe gestuurd voor een vakantiebaan en die wilden ze nu invullen. De werkervaring die ze zochten had ik inmiddels vanwege al mijn stage-ervaring.
Ik wilde niveau 3 toch nog graag afmaken maar dit bleek toch niet te kunnen omdat er geen plek was. Ik baalde heel erg want ik wou dit zo graag! Ik kon toen toch naar de Nationale Zorgklas, een vooropleiding van niveau 3. Dit duurde 3 maanden en daarna kon ik starten met de opleiding mbo 3 Begeleider Gehandicaptenzorg. Deze heb ik in 14 maanden afgerond en hier ontvang ik binnenkort mijn diploma voor!Ik heb de afgelopen jaren zo veel kunnen bereiken door mijn doelen duidelijk voor ogen te houden en me voor 200% in te zetten! Ik ben enorm trots op wat ik bereikt heb, maar ben nog niet klaar…
Binnen Van Boeijen is het mogelijk om hbo Social Work te volgen en dit wil ik in de toekomst zeker gaan doen! Nu eerst even genieten van de rust en terugkijken op wat ik al bereikt heb. Inmiddels heb ik een vast contract gekregen voor 30 uur per week en ga ik een interne cursus doen voor Persoonlijk begeleider (niveau 4).Mijn tip voor iedereen is: Doe wat je leuk vindt! Niks is onmogelijk, als je maar wil!”
“Waar een wil is, is een weg. Dat heb ik wel bewezen!”, vertelt Jetze met trots. Benieuwd naar hoe Jetze de juiste weg naar succes wist te vinden? Je leest het hieronder!
“Na het praktijkonderwijs heb ik verschillende leuke dagbestedingsplekken gehad. Hier had ik het goed naar mijn zin, maar hoe ouder ik werd, hoe meer ik me ging beseffen dat ik wilde doorgroeien. Ik zou bijvoorbeeld heel graag een koophuis willen. Om dit te kunnen bereiken, is een leuke baan op een dagbesteding niet voldoende. Ik ben daarom gaan nadenken en ging op onderzoek uit naar wat ik leuk vind.Ik zag een vacature bij een taxibedrijf. Ik heb een gesprek aangevraagd en tijdens dat gesprek vertelde de eigenaar me wat het werk inhield en wat er – vooral tijdens nachtelijke ritten – allemaal kan gebeuren. Je moet je stevig in je schoenen staan, omdat er werkelijk altijd van alles kan gebeuren.Taxichauffeur word je dan ook niet zomaar. Je moet hiervoor theorie- en praktijkexamen doen. In het theoriegedeelte leer je alles over de auto en de boordcomputer, maar bijvoorbeeld ook over de bagageregels en het vervoeren van kinderen. Dit was een zwaar traject. Hier heeft vooral mijn begeleider van Zorggroep de Stellingwerven me mee geholpen. Hij overhoorde me om te ontdekken of ik goed geleerd had. Als ik te laat kwam, stuurde hij me weg. Als taxichauffeur kun je tenslotte ook niet te laat komen! Dit was een goede les voor me. De theoriestof was soms ingewikkeld en ik vond het af en toe dan ook best pittig, maar mijn begeleider heeft me hier echt doorheen gesleept en hierdoor kon ik na 10 maanden hard blokken examen doen.Hiervoor moest ik naar het CBR in Leeuwarden. Iedereen om me heen maakte zich zorgen over of ik het wel zou halen of niet, maar zelf had ik genoeg vertrouwen. Ik wilde het in één keer halen! Ik moest allemaal vragen beantwoorden op de computer en binnen 20 minuten stond ik weer buiten. Geslaagd! Al het harde werken was niet voor niets geweest!In de tijd dat ik mijn theorie aan het leren was, heb ik een dagopleiding – dat is de praktijkopdracht – gevolgd die ook verplicht is. Hierin worden verschillende onderwerpen behandeld: ergens naartoe rijden zonder navigatie, berekenen wat een rit kost… Vervolgens speelde de examinator voor klant en moest ik hem dus behandelen als een echte klant. Ik kreeg als tip mee dat ik misschien wat meer moest praten met de klant. Ik vind echter dat een gesprek vanzelf wel komt als de klant daar behoefte aan heeft. Dat is niet iets wat per se moet. Hoe dan ook: na de rit feliciteerde hij me met het behalen van de praktijkopdracht!Na het behalen van mijn theorie en praktijk heb ik twee dagen met iemand van het taxibedrijf meegereden om te kijken hoe het er in praktijk aan toe gaat. Dit was erg leuk om te doen. We brachten bejaarde mensen met alzheimer en dementie naar hun dagbestedingsplek. Ik keek mee met de chauffeur en lette goed op zijn rijstijl. Na deze twee dagen ging de chauffeur op de bijrijdersplek zitten en mocht ik rijden. Dit voelde heel goed. De eigenaar van het taxibedrijf gaf me een maand proeftijd en die maand ging super goed en heb ik goed kunnen laten zien wat ik in huis heb. De proefperiode is heel goed gegaan en daarom heb ik nu een jaarcontract!Ik heb allemaal verschillende mensen in de taxi: bejaarde mensen, mensen die naar het ziekenhuis moeten en schoolkinderen bijvoorbeeld. Bovendien rijd ik op een pendelbus. Deze afwisseling vind ik erg leuk en ik geniet ervan om mensen te helpen en behulpzaam te zijn. Voordat ik op de taxi mocht rijden, moest ik niet alleen studeren en oefenen met rijden, maar heb ik ook moeten winkelen. Ik moet er namelijk netjes uitzien. Ik zit in een pantalon met overhemd en stropdas achter het stuur, dus ik loop er als een echte heer bij! In een app kan ik, maar ook mijn werkgever, precies bijhouden hoe ik gereden heb. Hierin zie je onder andere de gereden snelheid, hoe het remmen gaat, hoe hard je door bochten gaat en hier komt een score uit. Handig en leerzaam om te hebben en de baas kan me op de vingers tikken als het minder goed gegaan is, maar dat is uiteraard nog niet gebeurd!
Hard werken wordt beloond! Ik heb bereikt wat ik wilde en daar ben ik trots op. Ik heb mijn taxipas gehaald! Nu op naar mijn volgende doel.”
“Vanaf mijn 18e rijd ik al in een 25 km-auto en daar ben ik heel blij mee, maar toch wilde ik heel graag mijn autorijbewijs halen. Mijn moeder is daarom op zoek gegaan naar een autorijschool die mij zou kunnen helpen bij het begrijpen van de theorie en bij de rijlessen. Alle benaderde rijscholen gaven echter aan dat ik vanwege mijn beperking (autisme) niet in staat zou zijn om mijn theorie-examen te halen. Totdat autorijschool Hotsma in Nieuwehorne aangaf dat dit wel degelijk mogelijk is!En zo begon ik in oktober 2019 aan mijn eerste theorieles. Deze lessen volgde ik op mijn eigen appartement op De Lindeboom. Pyt-Hindrik Hotsma kwam elke woensdag bij mij langs en nam het hele theorieboek van voor tot achter met mij door. Omdat ik eerst een tijdje moet wennen aan nieuwe mensen was mijn moeder er de ene week bij en mijn persoonlijk begeleider de andere week. Zo kon ik rustig een vertrouwensband opbouwen. Toen die er eenmaal was, kon ik het alleen af en kwam mijn begeleider wekelijks even binnenlopen om te kijken hoe het ging.
De theorie werd visueel gemaakt door tekeningen te maken en lego-poppetjes te gebruiken. Ik had nog bouwplaten met getekende wegen erop en met speelgoedauto’s konden we hierdoor allerlei situaties nabootsen. Ook verzon de instructeur allerlei ezelsbruggetjes zodat ik het goed kon onthouden. De lessen duurden anderhalf uur, dus dat was best wel lang. Ik ben heel trots op mezelf dat ik mijn aandacht er elke keer goed heb bijgehouden.We hebben samen een aantal maanden geoefend met de theorie. Door corona kon hij twee maanden niet komen, maar in die tijd heb ik met mijn persoonlijk begeleider proefexamens gedaan, zodat het geleerde niet zou verdwijnen. Dit is gelukt, want in september 2020 had meneer Hotsma er genoeg vertrouwen in dat ik het zou halen, dus zijn we begonnen met rijlessen. Voordat ik daadwerkelijk mocht beginnen met lessen, moest ik een vragenlijst van het CBR invullen. Daarna volgde een medische keuring. Ze stelden me allemaal vragen over alcohol- en drugsgebruik en of ik dingen lastig vond of angsten had in het verkeer. De arts voorzag geen problemen waarom ik niet zou mogen lessen, dus ik ging van start. Ik had les in een Seat Mii met een automatische versnellingsbak. Dit ging heel goed en ik vond het erg leuk. Ik had natuurlijk al een dikke vijf jaar ervaring op de weg door mijn 25 km-auto, maar daar gelden andere verkeersregels voor en gaat niet zo hard als een normale auto. Wel even wennen dus!Op 16 juli 2021 ging ik naar Leeuwarden voor mijn theorie-examen. Ik liet niet merken dat ik het spannend vond, maar dit was het natuurlijk wel, ook al wist ik dat ik de stof wel beheerste. Mijn vader ging met mij mee. Bij het CBR was er nog even stress, want de mevrouw achter de balie dacht dat het een paspoort van iemand anders was. Ze geloofde niet dat ik dat was op de pasfoto. Ik was er even helemaal vanaf, maar ik heb me herpakt. De vrouw die het mondelinge examen afnam, stelde me op mijn gemak en ze ging niet tegenover me zitten, maar naast me. Dit was voor mij erg prettig. Het ging heel goed, dus ik was geslaagd! Ik had gewoon in één keer mijn theorie-examen gehaald!Het lessen ging ondertussen gewoon door en uiteindelijk mocht ik de tussentijdse toets gaan doen. Hierbij moest ik onder andere een bochtje achteruit maken en fileparkeren. Dit ging goed, dus ik was geslaagd! Een maand later stond de laatste stap op het programma voor het roze pasje; afrijden… Dit ging ook weer super goed, dus heb ik ook mijn praktijkexamen in één keer gehaald!Wat veel mensen niet voor mogelijk hielden, is dus wel gelukt! Ik heb mijn rijbewijs gehaald en heb al mijn benodigde examens in één keer gehaald! Dit was niet gelukt zonder mijn eigen inzet, maar ook die van meneer Hotsma, mijn moeder en mijn persoonlijk begeleider. Een mooie samenwerking met een geweldig eindresultaat. Ik rijd nu in mijn eigen auto overal naar toe en geniet er volop van!”